کلبه ی اجی و داداشی

اری وقتی تو رفتی کلمات قادر به نوشتن جملات نیست

هرجمله ای می نویسی بی مفهوم است

تو رفتی واژه ها دیگر معنی ندارد

تو رفتی گل سرخ دیگر رنگی ندارد

تو رفتی بودن در اینجا بی معناست

وتو رفتی ومن موندم با اندوهی از غم فراق تو

کلبه ی اجی و داداشی...

البته نمی دانم کی هستی ودنبال چی؟ نه میشناسمت ونه میخوام بشناسمتولی همین قدر بدون که وقتی از مرگ دیگران خوشحال میشی بدون واگاه باش که از انسانیت بویی نبردی حالا میخوای از هر قوم ومرام ومسلکی باشییا از من دلخوری یا ناراحتی داشته باشی البته در این محیط نه کسی را میشناسم ونه کسی منو می شناسداین شعر گویای وصف حال ادم های مثل شماست. خداوند شماها را هدایت کند البته اگر قابل هدایت باشید.به بازوان توانا و قوت سر دستخطاست پنجه مسکین ناتوان بشکستنترسد آن که بر افتادگان نبخشایدکه گر ز پای در آید کسش نگیرد دستهر آن که تخم بدی کشت و چشم نیکی داشتدماغ بیهده پخت و خیال باطل بستز گوش پنبه برون آر و داد خلق بدهوگر تو میندهی داد روز دادی هستبنی آدم اعضای یکدیگرندکه در آفرینش ز یک گوهرندچو عضوی به درد آورد روزگاردگر عضوها را نماند قرارتو کز محنت دیگران بی غمینشاید که نامت نهند آدمی کلبه ی اجی و داداشی...

چون باورم نیست که رفتی نمی دونم ونمی توانم چیزی بنویسم مرگ تو را چو داد گردون خبرمخبرت نیست که یک باره چه آمد به سرمکاش با قیمت جان، عمر تو میشد ممکنتا دهم جانی و از بهر تو عمری بخرممگرمیشود که قبول کنم رفته باشی وبی تو دنیا وزندگی را جهانا بیوفاییها نمودیدمی با دلشکستهها نبودیعزیزی از عزیزان را ربودیغم عالم به قلب ما فزودیهنوز در شوک خبر رفتنت هستم هنوز باورم نمی شود میگم شاید اشتتباهی شدیا هرچی نابهنگام اجل، فرصت بودن بگرفتبلبلی را ز چمن، حین سرودن بگرفتمهر تو، حک شده در قلب همه یارانتکی توان خاطر تو، تا دم ماندن بگرفتمگر میشود رفتنت را باور کردرفتی و از رفتنت قلبم شکستدیده و دل از غمت در خون نشستمنتظرم یکی ازراه برسد وبگوید دروغ است هنوز منتظرم کلبه ی اجی و داداشی...